Parki narodowe we Francji

Francja, mimo ogromnego obszaru, ma zaledwie sześć parków narodowych, które obejmują tylko 0,7% powierzchni kraju. Dalsze 7% terytorium Francji stanowią obszary chronione - 36 parków regionalnych i około stu małych rezerwatów przyrody.

Pięć spośród sześciu francuskich parków na­rodowych znajduje się w rejonach górzy­stych, szósty - Park Narodowy Port-Cros tuż obok Lazurowego Wybrzeża, na wyspie leżącej na Morzu Śródziemnym. Trzy parki narodowe, Vanoise, Ecrins i Mercantour, znajdują się w Al­pach, Park Narodowy Pirenejów Zachodnich po­łożony jest w Pirenejach, na granicy z Hiszpanią. Park Narodowy Cevennes leży pomiędzy Masy­wem Centralnym a Langwedocja.

We francuskich parkach narodowych obowią­zuje zakaz osiedlania się w ich granicach. Jedy­nym wyjątkiem jest Park Narodowy Cevennes, w obrębie którego mieszka niewielka, około sześć-setosobowa, społeczność żyjąca na tym terenie od

wieków. Między mieszkańcami a naturalnym śro­dowiskiem wytworzyła się swoista harmonia.

Na terenie parków narodowych obowiązują pra­wa ustanowione przez władze państwowe. Obo­wiązuje zakaz wjazdu pojazdów mechanicznych, zakaz polowań, wprowadzania psów. Namioty i wozy kempingowe można ustawiać tylko w wy­znaczonych miejscach. Wszystkie parki są stosun­kowo niewielkie, żaden nie ma więcej niż 1000 km2 powierzchni.

Tak restrykcyjne prawa obowiązujące w par­kach mają na celu zachowanie ich w nienaruszo­nym stanie. Jedyną dopuszczalną formą zwiedza­nia parku są piesze wędrówki.

Chociaż na terenie parków nie wolno tworzyć bazy noclegowej, w parkach górskich rząd wybu­dował specjalne, ogólnie dostępne chatki, w któ­rych w razie grożącego niebezpieczeństwa mogą schronić się turyści.